Sorumluluklarıyla yüzleşmekten kaçan çocuksu yetişkinler Greta Thunberg'in tutkusunu sömürüyor

Bu genç kız neden kamusal ve politik hayal gücümüzü onu rahat bırakamayacağımız ölçüde ele geçirdi? Protestoların kabul edilebilir yüzü olduğundan elbette

Atlantik'i bir yelkenliyle geçen Greta Thunberg her yerde iklim aktivistlerine ilham veriyor (AP)

Greta Thunberg dikkate alınması gereken bir güç. Küresel kampanya çabaları, fotoğraf meraklısı siyasetçilerle samimi görüşmeler ve kendisinin üç katı yaşında güçlü dünya liderlerini muhatap alma becerisi en azından bunu kanıtladı. Yine de jüri hala Greta'nın liderlik tarzına ikna değil. 

fazla oku

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

Kimileri etkileyici azmini saygıyla izliyor; kimileriyse "güvenilirliğine" karşı sıklıkla örtük cinsiyetçilikle, yaş ve engelli ayrımcılığıyla açığa çıkan itirazlarla onu şeytanlaştırmakta inat ediyor. Neyse ki onu hepimizin beklediği iklim krizi kahramanı olarak gören bir çoğunluk var: doğrucu genç hayal kırıklığının beden buluşu - ve baby boomer (Batı'da II. Dünya Savaşı sonrasında yaşanan nüfus patlaması sırasında doğan nesil ed.n.) neslinin kabusu. 

Hangi tarafta olursanız olun, sözlerinin taşıdığı gücü inkar etmek mümkün değil: Pazartesi günkü Birleşmiş Milletler iklim değişikliği zirvesindeki herkesin tüylerini diken diken eden konuşmasında  “Siz hepiniz umudu biz gençlerde aramaya mı geldiniz? Bu ne cüret? ”dedi.

Greta'yla çatışan herkesin -itiraf edeyim, ben dahil- orada dibi düştü. Thunberg’in iklim krizi konusundaki eylemsizliğin “yanına kalmayacağını” söylediği küresel elitlerden Chelsea Clinton, cesaretinden dolayı kendisine teşekkür etti. Diğer siyasi figürlerse karşısında durup eleştirdiği sorunu görmezden gelerek Greta'yı "aktivizm, ısrar ve tutkusuyla" övmeyi tercih etti: dünya resmen Greta'nın, bir çocuğun, üzerine yerleştirildiği kürsüden nazikçe inmesini reddediyor.  

Yetişkinler olarak önderlik etmek ve Thunberg gibi genç aktivistlerin talep ettiği türden değişimleri gerçekleştirmenin yollarını bulmak yerine, 16 yaşındaki bir gencin sırtına dünyadaki sorunların ağırlığını yüklemeyi tercih ettik. Uzmanların parlamentonun (bir yıl önceki Heathrow havaalanını genişletme projesini destekledikten sonra) bu yılın başlarındaki sembolik iklim değişikliği acil durum deklarasyonu gibi boş vaatleri yerine harekete geçip gerçekten bir şeyler yapın yakarışlarını görmezden geldik. Ayrıca yıllar önce henüz hiçbirimiz Thunberg'in kendine özgü saç örgüleriyle tanışmamışken yaşamlarını benzer dava ve hareketlere adayan başkalarının yakarışlarına da ne yazık ki kulak tıkadık.

Elbette bunların hiçbiri onun hatası değil. Bizim hatamız.

Peki bu genç kız nasıl oldu da kamusal ve politik tasavvuru ele geçirdi? Greta'yı neden rahat bırakmıyoruz?

 

 

Bunun tek sebebi her ne kadar apaçık bir etken olsa da siyasetçilerimizin gerçek bir ahlaki önderliğe tahammüllü olmaması değil. Bir diğer sebep de Greta'nın kabul edilebilir bir protesto yüzü örneği olması. Yüzü ve sesi siyasi liderlerin daha marjinalize diğer ses ve kampanyaları görmezden gelmesine olanak tanıyor. 

Birleşik Krallık'taki "yasalara aykırı oranda çevre kirliliğine" bağlı olarak uzun süre savaştığı ağır astım ve nöbetlerin ardından ölen dokuz yaşındaki siyahi kız çocuğu Ella Kissi-Debrah'ın adını da bu yüzden hiç duymadınız. Annesi Rosamund Adoo-Kissi-Debrah, dikkatimizi çekmek için bıkmadan uğraştı - yine de ülkede kızının adının anılmasını ve kavgasını verdiği davaya insanların katılmasını sağlamakta zorlanıyor.

ABD'de, bir grup Amerikan yerlisi genç, Dakota Access Pipeline protestolarını başlatmasaydı milyonlarca kişi, petrolün 4 eyaletten geçirilerek taşınmasını içeren mülti-milyarlık yatırım hamlesinin getireceği tehlikelerden bi haber kalacaktı, ki bu gençler tam da bu sıralarda bu hareketi yaygınlaştırmaya çalışıyor. Ama bu gençler nedense Thunberg'in karşılaştığı küresel ilgiyi göremedi.

"Küçük Flint Hanım" diye de bilinen, çocukluğunun büyük bölümünü yaşadığı Michigan şehrindeki su kirliliği krizi - ABD içinde başka hiçbir yerde kalmamış bir sorun - konusunda farkındalık oluşturma çabasıyla geçiren 11 yaşındaki kız çocuğu Amariyanna Copeny de aynı şekilde. 

IPCC'ye (Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli) göre, “2050 itibariyle dünyadaki her 45 kişiden biri iklim değişikliği yüzünden yer değiştirmiş olacak." Yine de, pek çoğu sert hava şartlarıyla doğrudan ilişkili çeşitli vakalar yüzünden ülkelerini terk etmiş binlerce göçmen genç olduğu gerçeği dünya liderlerini hızla harekete geçmeye ikna etmek için yeterli olmadı. Bu da kapitalizmin iklim değişikliğinin etkisini körüklemedeki rolüne dair vadesi dolmuş tartışmalar için bir kıvılcım çakmadı.

Lafı kampanyanın Thunberg için - teşbihte hata olmaz - tereyağından kıl çeker gibi geçtiğine getirmeye falan çalışmıyorum. Küçük yaşına rağmen her yerde yetişkinlerin insafsız saldırılarına hedef oldu. Sözlerinin yarattığı onca etkiye rağmen kısacık 12 ayda Donald Trump tarafından sadece "mutlu, küçük bir kıza" indirgendi. Otizmi retorik malzemesi olarak kullanıldı, aile geçmişi dedikodu aracı haline getirildi. Halkın gözünde birçok genç kadının karşılaştığı gibi, ona da anlamsızca ve rahatsız edici bir şekilde daha çok gülümsemesi söylendi. 

Ve şimdi kendi görevlerini Greta'nın omuzlarına yıkanlar, bütün enerjisini sömürmeye devam ediyor.

Çocuklar güçlü liderlerin söylemekten kaçındığı şeyleri söyleme gereği duydukları sürece, bizi nasıl hissettirdiklerine bakmaksızın onları dinlemekle yükümlüyüz. Daha da önemlisi, bu ilham verici gençlere onlardan el birliğiyle çaldığımız çocukluklarını geri vermek zorundayız. Ve bu da yetişkinler gibi davranmakla ve liderliği ele almakla başlıyor.

 

 

* Makale orijinal haline bağlı kalınarak çevrilmiştir. Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir. 

https://www.independent.co.uk/voices

Independent Türkçe için çeviren: Sena Çenkoğlu

© The Independent

DAHA FAZLA HABER OKU